Labor Code PH

Kenmerken:

-Geen internetverbinding vereist

Full-Text Search

-Eenvoudige gebruikersinterface

-schrijft Android 4.1 en hoger

-Renumbered

-zoals gepubliceerd op het ministerie van Arbeid en (DOLE) website Werkgelegenheid

De Labor Code van de Filippijnen is de wettelijke code inzake werkgeverschap en arbeidsverhoudingen in de Filippijnen. Het werd vastgesteld op Dag van de Arbeid, 1 mei 1974 door wijlen president van de Filipijnen Ferdinand Marcos in de uitoefening van zijn dan bestaande wetgevende bevoegdheden.

De Labor Code bepaalt de regels voor het aannemen en ontslaan van particuliere werknemers; de arbeidsomstandigheden waaronder de maximale werkuren en overuren; employee benefits, zoals vakantiegeld, dertiende maand loon en pensioen te betalen; en de richtlijnen in de organisatie en het lidmaatschap van vakbonden, evenals bij collectieve onderhandelingen.

De Labor Code bevat een aantal bepalingen die gunstig zijn voor arbeid. Zij verbiedt beëindiging van het dienstverband van Private werknemers, behalve voor slechts of een erkende oorzaken zoals voorgeschreven in artikel 282-284 van de Code. Het recht op zelforganisatie van een vakbond wordt uitdrukkelijk erkend, evenals het recht van een vakbond aan te dringen op een closed shop.

Stakingen zijn ook bevoegd voor zo lang als ze voldoen aan de strenge eisen van de Code, en de werknemers die het organiseren van of deelnemen aan illegale stakingen kunnen worden onderworpen aan ontslag. Bovendien is de Filippijnse jurisprudentie lang toegepast in de regel dat twijfel in de uitlegging van het recht, in het bijzonder de arbeidswet, zal worden opgelost in het voordeel van arbeid en tegen het management.

In juli 2015 Het ministerie van Arbeid en Werkgelegenheid vrijgegeven een uitgifte in verband met de hernummering van de arbeidswet van de Filippijnen.