Simple Simon - Kaarten

Er valt niets om te draaien. De deling legt alle tweeënvijftig kaarten open over tien kolommen en houdt er dan mee op. Geen voorraad, geen aflegstapel, geen reservevakjes, niets achtergehouden voor later. Wat er op tafel ligt als je gaat zitten, is alles wat je ooit zult krijgen.

Die ene ontwerpkeuze verandert wat het spel van je vraagt. Niemand krijgt een slechte wending toebedeeld en niemand wordt door een gelukkige omdraai gered. Een deling die je niet haalt is een deling die je verder had kunnen doorlezen, en dat is de charme of de ergernis, afhankelijk van de avond.

De verplaatsingsregels zijn met opzet scheef. Eén kaart tegelijk mag op elke kaart van de eerstvolgende hogere waarde, kleur buiten beschouwing gelaten, dus een hartenacht is welkom op een schoppennegen. Maar zodra je er twee of meer samen wilt verplaatsen, moeten ze dezelfde kleur delen en in ononderbroken dalende volgorde lopen. De losse, handige plaatsingen die je vroeg maakt zijn dus precies de plaatsingen die een kolom later dichtlassen.

Voltooi in één kleur een reeks van Heer tot Aas en die dertien kaarten verlaten uit zichzelf de tafel. Doe dat vier keer en de deling is opgelost.

Twee dingen om te weten voor je eerste zet:

- De kolommen worden ongelijk gedeeld, acht, acht en acht, daarna zeven, zes, vijf, vier, drie, twee en één, dus de korte kolommen aan het eind zijn waar een lege plek realistisch gezien vandaan komt.

- Een lege kolom neemt elke kaart of elke geldige groep aan, en het is de enige manoeuvreerruimte in het hele spel. Er een krijgen, en hem daarna niet verspillen, is het grootste deel van de vaardigheid.

Ruwweg één op de vijf delingen komt uit, dus verliezen is normaal. Terugdraaien reikt honderd zetten ver, en een verloren lijn achterstevoren doorlopen is oprecht de manier waarop het spel zichzelf uitlegt.

Het speelt zonder verbinding, vraagt geen account, houdt je winstpercentage en beste tijden bij en leest in 33 talen.

Laat weten hoe het gaat: [email protected]