Compass

قطب نما وسیله ای است که جهت های اصلی مورد استفاده برای ناوبری و جهت گیری جغرافیایی را نشان می دهد.

معمولاً از یک سوزن مغناطیسی یا عنصر دیگری مانند کارت قطب نما یا گل رز قطب نما تشکیل شده است که می تواند خود را با شمال مغناطیسی تراز کند. ممکن است از روش های دیگری استفاده شود،

از جمله ژیروسکوپ، مغناطیس سنج و گیرنده های GPS.

قطب نماها اغلب زاویه ها را بر حسب درجه نشان می دهند: شمال برابر با 0 درجه است و زاویه ها در جهت عقربه های ساعت افزایش می یابد.

بنابراین شرق 90 درجه، جنوب 180 درجه و غرب 270 درجه است. این اعداد به قطب نما اجازه می دهد تا آزیموت یا

بلبرینگ هایی که معمولاً بر حسب درجه بیان می شوند. اگر تغییر موضعی بین شمال مغناطیسی و درست است

شمال شناخته شده است،

سپس جهت شمال مغناطیسی نیز جهت شمال واقعی را می دهد.

در میان چهار اختراع بزرگ، قطب نمای مغناطیسی برای اولین بار به عنوان اختراع شد

وسیله ای برای پیشگویی در اوایل سلسله هان چین (از حدود 206 قبل از میلاد) و

بعدها توسط چینی های سلسله سونگ در قرن یازدهم برای ناوبری پذیرفته شد.

اولین استفاده از قطب نما در اروپای غربی و جهان اسلام در حدود سال 1190 رخ داد.