Pretend it's not there

شما دانش آموز جوانی هستید که از مدرسه به خانه راه می رود، خورشید در حال غروب سایه های طولانی را در خیابان های خالی می اندازد. اما با هر قدم، احساسی ترسناک بر ستون فقرات شما می خزد - چیزی شما را دنبال می کند. شما نمی توانید آن را ببینید. شما نمی توانید آن را بشنوید. اما می دانید که آنجاست.

شما به خود می گویید که آن را نادیده بگیرید. اگر آن را تصدیق نکنید، شاید از بین برود. قدمت را تندتر می کنی، بالاخره خانه ات در چشم است. با قدم گذاشتن در داخل، در را محکم می بندید و پشت سر خود قفل می کنید. امن. یا اینطور فکر می کنید.

سپس به شما ضربه می زند - حضور دیگر بیرون نیست. اینجا با شماست

به عقب نگاه نکن یک بازی ترسناک موبایلی پر تعلیق است که در آن پارانویا بدترین دشمن شماست. خانه کم نور خود را کاوش کنید، با اشیاء تعامل داشته باشید و تغییرات ناراحت کننده در محیط اطراف خود را کشف کنید. هرچه بیشتر حضور را نادیده بگیرید، قوی تر می شود. اما مواجهه رودررو ممکن است عواقبی به مراتب بدتر از ترس داشته باشد.

آیا شما آن را از طریق شب؟ یا متوجه خواهید شد که چه چیزی همیشه شما را دنبال کرده است؟