ISTV

Telewizja kablowa powstała w latach czterdziestych XX wieku jako usługa dla gospodarstw domowych na obszarach górskich lub odległych geograficznie w stanach, w których odbiór sygnałów telewizji naziemnej był słaby. Na szczytach gór lub w innych wysokich punktach wzniesiono wspólne anteny, a domy podłączono przewodami i podłączono do tych wież, aby odbierać sygnały nadawcze. Taki system posiadający wspólną antenę został nazwany wspólnotową anteną telewizyjną powszechnie znaną jako CATV. Pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku, kiedy operatorzy kablowi w stanach zaczęli wykorzystywać swoją zdolność do odbierania sygnałów nadawczych z odległości setek mil, dostęp do tych odległych sygnałów zmienił punkt ciężkości roli kabla z nadawania lokalnych sygnałów rozgłoszeniowych na zapewnianie nowe możliwości programowania. W 1972 roku Charles Dolan i Gerald Levin ze Sterling Manhattan Cable w USA uruchomili pierwszą płatną sieć telewizyjną Home Box Office (HBO). Przedsięwzięcie to doprowadziło do stworzenia satelitarnego systemu dystrybucji. Satelity radykalnie zmieniły biznes, torując drogę do gwałtownego rozwoju sieci programów. W latach dziewięćdziesiątych i później w oparciu o alternatywną koncepcję kierowania programów do określonej „niszowej publiczności” liczba telewizji kablowych eksplodowała. W samych Stanach Zjednoczonych w całym kraju dostępnych było 139 programów telewizji kablowej, które zostały wdrożone w wielu regionalnych sieciach programowych. Jako takie rozprzestrzeniły się na całym świecie, Indie również dogoniły ideę kwitnącego przemysłu. Rok 1989 był początkiem sieci programowania kablowego w Indiach. W kwietniu 1991 r. Azjatycki region telewizji satelitarnej Murdocha (STAR ​​TV) radykalnie zmienił branżę kablową w Indiach, tak jak zmieniła to HBO na Manhattanie w USA. Oszacowano, że łączność w Indiach pod koniec 2007 r. Przekroczyła ponad 70 milionów, tylko dzięki całkowitym inwestycjom kapitału prywatnego. Mniejszy stan, taki jak Manipur w północno-wschodnich Indiach, uważany za posiadający bardzo słabą infrastrukturę komunikacyjną i technologiczną, nie pozostawał w tyle w nadrobieniu tej kwitnącej technologii. Na początku lat 90. wielu małych operatorów kablowych założyło własne sieci w każdym leikais, udostępniając około 5 do 10 kanałów FTA (Free to Air), w tym kanał wideo powoli.