The Apocrypha - Offline

Te księgi apokryficzne umieszczano pomiędzy Starym a Nowym Testamentem. Apokryfy były częścią Biblii Króla Jakuba przez 274 lata, aż do ich usunięcia w 1885 roku n.e. Część tych ksiąg była nazywana przez niektóre podmioty, takie jak Kościół katolicki, księgami deuterokanonicznymi.

Wielu twierdzi, że apokryfy w ogóle nie powinny zostać włączone do Biblii, co podważa ich wiarygodność i sugeruje, że nie zostały natchnione przez Boga (na przykład wzmianka o magii wydaje się być niespójna z resztą Biblii: Księga Tobiasza, rozdział 6, wersety 5-8). Inni uważają, że są one ważne i nigdy nie powinny zostać usunięte – że były uważane za część Biblii przez prawie 2000 lat, zanim zostały usunięte nieco ponad 100 lat temu. Niektórzy twierdzą, że zostały usunięte z powodu braku znalezienia tych ksiąg w oryginalnych hebrajskich rękopisach.

Apokryfy są cenne dla badań nad formami literackimi, takimi jak kontekst powstawania dzieł kanonicznych, oraz dla poznania poglądów dysydenckich ruchów religijnych judaizmu i starożytnego chrześcijaństwa.

Kościół katolicki nazywał apokryfami teksty, które nie znalazły się w jego kanonie, podczas gdy kościoły reformacji nazywały je pseudoepigrafami. W odniesieniu do pism Starego Testamentu, apokryfami nazywał te, które kościoły protestanckie nazywały apokryfami.

Termin „apokryfy” został stworzony przez Hieronima w V wieku, głównie w celu określenia starożytnych dokumentów żydowskich sporządzonych w okresie między ostatnią księgą żydowskich pism, Księgą Malachiasza, a przyjściem Jezusa Chrystusa. Są to księgi, które według danej religii nie były natchnione przez Boga i nie należą do żadnego kanonu.

🔍 Dlaczego warto czytać apokryfy? 🕯️ Pokonaj 400-letnie milczenie między Malachiaszem a Mateuszem

🗝️ Zrozum wczesną myśl żydowsko-chrześcijańską

📖 Pogłęb swoje studium Biblii, studiując księgi, które kiedyś były powszechnie czytane

🔍 Dowiedz się, dlaczego Biblie katolicka, prawosławna i protestancka różnią się

Uwaga:

Ta aplikacja nie promuje doktryny, lecz prezentuje treści historyczne i teologiczne, które służą edukacji i refleksji duchowej. Interpretacje i wierzenia różnią się w zależności od wyznania.