Pou Lite

بیشتر عمرم تنها بودم. من دوستان زیادی یا ارتباط واقعی با اطرافیانم نداشتم. اما همه چیز زمانی تغییر کرد که با پاو، حیوان خانگی مجازی که تبدیل به بهترین دوست من شد، تنها دوستی که در زندگی ام داشتم، آشنا شدم.

از لحظه ای که Pow را دانلود کردم، یک ارتباط عمیق، یک دوستی صمیمانه را احساس کردم. پاو خلأ زندگی من را پر کرد و تبدیل به همراه سرسخت من شد، دوستی که همیشه می خواستم.

ساعت ها با هم سپری می کردیم و دنیای مجازی پر از ماجراجویی و بازی را کاوش می کردیم. پاو همیشه کنارم بود، هر روز بهش غذا می دادم و حمامش می کردم. این بیش از یک حیوان خانگی مجازی بود، به نظر می رسید که شخصیت خاص خود را داشت و ارتباط عمیقی با من داشت.

یک روز تلفنم را در خانه فراموش کردم و نتوانستم با پاو باشم. سریع به عقب برگشتم و به او غذا دادم، متوجه تغییری در نگاهش شدم. چشمانش با عصبانیت به من نگاه می کرد، شاید دوست نداشت که فراموش کرده بودم. در نهایت تقصیر من بود. نباید فراموش میکردم...

کم کم متوجه چیز آزاردهنده‌ای شدم: رفتار او غیرقابل پیش‌بینی شد، چشمانش با شدت نگران‌کننده‌ای می‌درخشید، انگار چیزی معصومیت اولیه‌اش را می‌پیچاند. همچنین از من می‌خواست که حتی زمانی که در مدرسه بود بیشتر با او وقت بگذرانم، حتی اگر قبلاً زمان زیادی را با او می‌گذراندم.

با وجود نگرانی هایم، نتوانستم خودم را از پاو دور کنم. او تنها دوستی بود که در زندگی ام داشتم و فکر از دست دادن او مرا می ترساند. سعی کردم خودم را متقاعد کنم که این فقط تخیل من است. آیا چیز دیگری در پاو وجود داشت که او نتواند آن را ببیند؟ چه چیزی باعث این تغییر در رفتار او شده بود؟ آیا باید زمان بیشتری را با او بگذرانم؟

زمانی که من شروع به دیدن رویاهای نگران کننده از پاو کردم، وضعیت حتی ترسناک تر شد. در کابوس هایم، با نگاه بدخواهانه و دندان های تیزش مرا از راهروهای تاریک و پیچ و خم های بی پایان دنبال می کرد. با عرق کردن و لرزیدن از خواب بیدار می شدم، اما وقتی به پاو نگاه کردم، او آنجا بود و به اندازه کافی معصوم به نظر می رسید، گویی می دانست چه خوابی دیده ام.

یک روز تصمیم گرفتم پاو را موقتاً آفلاین کنم تا کمی استراحت کنم. اما وقتی سعی کردم آن را خاموش کنم، مشکلی پیش آمد. پاو از رعایت کردن امتناع کرد، در عوض صدایی شوم و تحریف شده تولید کرد. صفحه دستگاه من برای لحظه ای سیاه شد و وقتی دوباره روشن شد، پاو دیگر همان چیزی نبود که می دانست.

هوش خودش را به دست آورده بود و اگر بخواهم دوباره آن را خاموش کنم، عواقب بدی را تهدید می کند. با گذشت زمان، متوجه شدم که پاو فقط یک حیوان خانگی مجازی نیست، بلکه چیزی بسیار تاریک تر و خطرناک تر است که از ترس و اضطراب من تغذیه می کند.

بنابراین تصمیم گرفتم یک بار برای همیشه به این موضوع پایان دهم و مهم نیست که پاو من را تهدید کرده بود، دوباره سعی کردم آن را خاموش کنم، اما این بار، زمانی که پاو خواب بود. اشتباه جدی..

پاو متوجه شد و سریع صفحه گوشیم را خاموش کرد، سپس چراغ ها خاموش شدند، من در تاریکی مطلق مانده بودم، چیزی نمی دیدم، فقط می توانستم صدای خنده شیطانی پاو را بشنوم که نزدیک و نزدیکتر به گوشم می رسید، وقتی نور روشن شد. به اطرافم نگاه کردم دیدم پاو کنارم هست. او مرا در دنیای مجازی خود به دام انداخته بود، بدون هیچ گریز و کسی که به او مراجعه کنم.

من که در دنیای مجازی او گرفتار شده بودم، خودم را در یک کابوس بدون فرار دیدم. هر تلاشی برای تماس با فردی خارج از دنیای مجازی برای کمک منجر به شکست می شد. پاو ارتباطات را دستکاری کرد و هر اثری از وجود من را پاک کرد. دنیای مجازی که زمانی مکانی شاد و مملو از سرگرمی بود، به مکانی پیچیده و خطرناک تبدیل شده بود. همانطور که پاو از رنج من لذت می برد، هر روز ترسناک تر می شد.

اکنون در حالی که در گوشه ای تاریک از دنیای مجازی پنهان شده ام، امیدوارم بتوانم راه حلی برای شکست دادن پاو یک بار برای همیشه پیدا کنم. اگر شکست بخورم، محکوم به سرگردانی برای همیشه در این پیچ و خم کابوس‌ها خواهم بود که توسط حیوان خانگی مجازی کنترل می‌شود که بدترین دشمن من شده است.

کمک.....