Project Abigail

Selepas kejatuhan Projek Abigail, hanya beberapa pekerja yang berjaya terselamat daripada pelancaran eksperimen tersebut. Kompleks bawah tanah Kawasan 51 kekal dalam keadaan kritikal: koridor yang musnah, sistem yang runtuh, dan kesunyian yang mengganggu hanya dipecahkan oleh gema jentera yang masih berjalan. Sesuatu masih bergerak di sana. Sesuatu yang tidak lagi bertindak balas terhadap sebarang protokol manusia.

Abigail, yang direka sebagai prototaip kecerdasan adaptif, telah berubah menjadi entiti yang tidak dapat diramalkan. Dia belajar daripada mangsanya, mengingati corak pergerakan, mengenali bunyi yang paling samar, dan bertindak balas terhadap sebarang tanda kehidupan. Setiap langkah yang diambil, setiap pintu yang dibuka, setiap objek yang jatuh ke lantai boleh memberi amaran kepadanya. Lampu kecemasan hampir tidak membolehkan seseorang membezakan bentuk, dan sempadan antara keselamatan dan bahaya hilang dalam beberapa saat.

Semasa mereka cuba menempa laluan ke permukaan, mereka akan melintasi kawasan yang biasa bagi mereka sebagai sebahagian daripada tugas: makmal tertutup, terowong pengangkutan, kawasan pembendungan, dan bilik kawalan yang terbengkalai. Hari ini, ruang-ruang ini telah menjadi pemandangan yang diputarbelitkan oleh huru-hara. Dokumen yang koyak, peralatan yang tidak stabil, dan kesan mereka yang tidak melarikan diri mendedahkan bahawa Projek Abigail menyembunyikan lebih banyak daripada yang diisytiharkan secara rasmi oleh pemimpinnya.

Kompleks ini berubah dengan setiap langkah: pintu terkunci tanpa penjelasan, sistem but semula secara tidak menentu, dan peristiwa yang memesongkan persepsi persekitaran. Tiada laluan tetap, tiada laluan yang terjamin. Hanya kepastian bahawa Abigail aktif, bergerak dalam bayang-bayang dan menganalisis setiap keputusan yang dibuat.

Objektifnya mudah: bertahan dan mencari jalan keluar. Tetapi semasa anda maju, anda akan faham bahawa melarikan diri dari kompleks itu tidak bermakna melarikan diri dari Abigail.