Project Abigail

Na de mislukking van Project Abigail overleefden slechts enkele werknemers de ontsnapping uit het experiment. Het ondergrondse complex van Area 51 verkeert nog steeds in een kritieke toestand: verwoeste gangen, ingestorte systemen en een onheilspellende stilte, alleen onderbroken door de echo van nog draaiende machines. Iets beweegt zich daar nog steeds. Iets dat niet langer reageert op menselijke protocollen.

Abigail, ontworpen als prototype van adaptieve intelligentie, is veranderd in een onvoorspelbare entiteit. Ze leert van haar slachtoffers, onthoudt bewegingspatronen, herkent de zwakste geluiden en reageert op elk teken van leven. Elke stap, elke geopende deur, elk voorwerp dat op de grond valt, kan haar alarmeren. De noodverlichting maakt het nauwelijks mogelijk om vormen te onderscheiden en de grens tussen veiligheid en gevaar vervaagt in een fractie van een seconde.

Terwijl ze proberen een weg naar de oppervlakte te banen, zullen ze gebieden doorkruisen die ze kennen van hun werk: afgesloten laboratoria, transporttunnels, containmentruimtes en verlaten controlekamers. Vandaag de dag zijn deze ruimtes veranderd in door chaos vervormde taferelen. Verscheurde documenten, instabiele apparatuur en sporen van degenen die niet ontsnapten, onthullen dat Project Abigail veel meer verborgen hield dan de leiders officieel verklaarden.

Het complex verandert bij elke stap: deuren gaan zonder uitleg op slot, systemen herstarten onvoorspelbaar en gebeurtenissen vervormen de waarneming van de omgeving. Er is geen vast pad, geen gegarandeerde route. Alleen de zekerheid dat Abigail actief is, zich in de schaduwen beweegt en elke genomen beslissing analyseert.

Het doel is simpel: overleven en een uitweg vinden. Maar naarmate je vordert, zul je begrijpen dat ontsnappen uit het complex niet betekent dat je aan Abigail ontsnapt.