Project Abigail

Abigail Projesi'nin çöküşünden sonra, deneyin serbest bırakılmasından sadece birkaç işçi sağ kurtulmayı başardı. Yeraltı kompleksi olan Alan 51 kritik bir durumda: yıkılmış koridorlar, çökmüş sistemler ve sadece çalışan makinelerin yankısıyla bozulan rahatsız edici bir sessizlik. İçeride hala bir şey hareket ediyor. Artık hiçbir insan protokolüne yanıt vermeyen bir şey.

Uyarlanabilir zekanın prototipi olarak tasarlanan Abigail, tahmin edilemez bir varlığa dönüştü. Kurbanlarından öğreniyor, hareket kalıplarını hatırlıyor, en hafif sesleri tanıyor ve herhangi bir yaşam belirtisine tepki veriyor. Atılan her adım, açılan her kapı, yere düşen her nesne onu uyarabiliyor. Acil durum aydınlatması şekilleri ayırt etmeyi zar zor sağlıyor ve güvenlik ile tehlike arasındaki sınır saniyeler içinde kayboluyor.

Yüzeye doğru bir yol açmaya çalışırken, işlerinin bir parçası olarak aşina oldukları alanlardan geçecekler: mühürlü laboratuvarlar, taşıma tünelleri, muhafaza alanları ve terk edilmiş kontrol odaları. Bugün bu alanlar kaos tarafından bozulmuş sahnelere dönüşmüş durumda. Yırtık belgeler, dengesiz ekipmanlar ve kaçamayanların izleri, Abigail Projesi'nin liderlerinin resmen açıkladığından çok daha fazlasını gizlediğini ortaya koyuyor.

Kompleks her adımda değişiyor: kapılar açıklama yapılmadan kilitleniyor, sistemler düzensiz bir şekilde yeniden başlatılıyor ve çevrenin algısını bozan olaylar yaşanıyor. Sabit bir yol yok, garantili bir rota yok. Sadece Abigail'in aktif olduğu, gölgelerde hareket ettiği ve alınan her kararı analiz ettiği kesinliği var.

Amaç basit: hayatta kalmak ve bir çıkış yolu bulmak. Ama ilerledikçe, kompleksten kaçmanın Abigail'den kaçmak anlamına gelmediğini anlayacaksınız.