Herodotus [Book]

هرودوت (/həˈrɒdətəs/[1] hə-ROD-ə-təs؛ یونانی باستان: Ἡρόδοτος، رومی شده: Hēródotos؛ c.  484 – c.  425 ق. امپراتوری پارس (بدروم، ترکیه کنونی) و بعداً شهروند توری در کالابریای مدرن (ایتالیا). او به خاطر نگارش «تاریخ» - شرح مفصلی از جنگ‌های یونان و ایران - مشهور است. هرودوت اولین نویسنده ای بود که به بررسی سیستماتیک وقایع تاریخی پرداخت. از او به عنوان "پدر تاریخ" یاد می شود، عنوانی که توسط خطیب روم باستان سیسرو به او اعطا شد.[2][3]

تاریخچه ها در درجه اول زندگی پادشاهان برجسته و نبردهای معروفی مانند ماراتون، ترموپیل، آرتمیزیم، سالامیس، پلاتیا و میکاله را پوشش می دهند. کار او از موضوعات اصلی منحرف می‌شود تا پس‌زمینه‌ای فرهنگی، قوم‌نگاری، جغرافیایی و تاریخ‌نگاری ارائه کند که بخش مهمی از روایت را تشکیل می‌دهد و چشمه‌ای از اطلاعات اضافی را در اختیار خوانندگان قرار می‌دهد.

هرودوت به دلیل گنجاندن «افسانه ها و روایت های خیالی» در آثارش مورد انتقاد قرار گرفته است. توسیدید مورخ معاصر او را متهم به ساختن داستان هایی برای سرگرمی کرد. با این حال، هرودوت توضیح داد که او آنچه را می دید و به او گفته شد، گزارش داد.[4] بخش قابل توجهی از تاریخ ها از آن زمان توسط مورخان و باستان شناسان مدرن تأیید شده است. محققان مدرن عموماً برای اطلاعات موثق در مورد زندگی هرودوت به نوشته خود هرودوت روی می آورند، [5]:  7  تکمیل شده با منابع باستانی اما بسیار متأخر، مانند سودای بیزانسی. ، یک دایره المعارف قرن یازدهمی که احتمالاً اطلاعات خود را از حساب های سنتی گرفته است. با این حال، چالش بزرگ است:

داده ها بسیار اندک هستند - آنها بر اساس چنین اقتدار دیرهنگام و جزئی هستند. آنها آنقدر نامحتمل یا متناقض هستند که جمع کردن آنها در زندگی نامه مانند ساختن خانه ای از کارت است که اولین نفس انتقاد به زمین می زند. با این حال، برخی از نقاط ممکن است تقریبا ثابت ...