Aristotle [Book]

ارسطو (/ˈærɪstɒtəl/;[4] یونانی: Ἀριστοτέλης Aristotélēs، تلفظ شده [aristotélɛːs]؛ 384–322 قبل از میلاد) یک فیلسوف یونانی و چند ریاضی در طول دوره کلاسیک در یونان باستان بود. او که تحت تعلیم افلاطون بود، بنیانگذار مکتب فلسفی مشاء در لیسیوم و سنت ارسطویی گسترده تر بود. نوشته‌های او موضوعات بسیاری از جمله فیزیک، زیست‌شناسی، جانورشناسی، متافیزیک، منطق، اخلاق، زیبایی‌شناسی، شعر، تئاتر، موسیقی، بلاغت، روان‌شناسی، زبان‌شناسی، اقتصاد، سیاست، هواشناسی، زمین‌شناسی و دولت را پوشش می‌دهد. ارسطو ترکیب پیچیده ای از فلسفه های مختلف پیش از خود ارائه کرد. بیش از همه از آموزه های او بود که غرب فرهنگ واژگان فکری و نیز مشکلات و روش های تحقیق را به ارث برد. در نتیجه، فلسفه او تقریباً بر هر شکلی از دانش در غرب تأثیر منحصر به فردی داشته است و همچنان موضوع بحث فلسفی معاصر است.

اطلاعات کمی در مورد زندگی ارسطو وجود دارد. او در شهر استاگیرا در شمال یونان به دنیا آمد. پدرش نیکوماخوس در کودکی ارسطو درگذشت و او توسط یک قیم بزرگ شد. در هفده یا هجده سالگی به آکادمی افلاطون در آتن پیوست و تا سی و هفت سالگی (حدود 347 پیش از میلاد) در آنجا ماند.[5] اندکی پس از مرگ افلاطون، ارسطو آتن را ترک کرد و به درخواست فیلیپ دوم مقدونی، پسرش اسکندر مقدونی را در آغاز در 343 قبل از میلاد تعلیم داد.[6] او کتابخانه ای در لیسیوم تأسیس کرد که به او کمک کرد تا بسیاری از صدها کتاب خود را بر روی طومارهای پاپیروس تهیه کند. اگرچه ارسطو رساله‌ها و گفت‌وگوهای ظریف بسیاری را برای انتشار نوشت، اما تنها حدود یک سوم از آثار اصلی او باقی مانده است، هیچ‌یک از آنها برای انتشار در نظر گرفته نشده است.[7]

دیدگاه های ارسطو عمیقاً دانش قرون وسطی را شکل داد. تأثیر علم فیزیک از اواخر باستان و قرون وسطی اولیه تا رنسانس گسترش یافت و تا زمان روشنگری و نظریه هایی مانند مکانیک کلاسیک به طور سیستماتیک جایگزین نشد. برخی از مشاهدات جانورشناسی ارسطو که در زیست شناسی او یافت می شود، مانند بازوی هکتوکوتیل (تولید مثل) اختاپوس، تا قرن نوزدهم ناباور بودند. او همچنین بر فلسفه‌های یهودی-اسلامی در قرون وسطی و همچنین الهیات مسیحی، به ویژه نوافلاطونی‌گرایی کلیسای اولیه و سنت مکتبی کلیسای کاتولیک تأثیر گذاشت. ارسطو در میان دانشمندان مسلمان قرون وسطی به عنوان "اولین معلم" و در میان مسیحیان قرون وسطی مانند توماس آکویناس به سادگی به عنوان "فیلسوف" مورد احترام بود، در حالی که دانته شاعر او را "استاد کسانی که می دانند" نامید. آثار او حاوی اولین مطالعه رسمی شناخته شده منطق است و توسط دانشمندان قرون وسطایی مانند پیتر آبلارد و جان بوریدان مورد مطالعه قرار گرفته است.

تأثیر ارسطو بر منطق تا قرن نوزدهم ادامه یافت. علاوه بر این، اخلاق او، اگرچه همیشه تأثیرگذار بود، اما با ظهور مدرن اخلاق فضیلت‌آمیز مورد توجه مجدد قرار گرفت. ارسطو را پدر منطق، زیست شناسی، علوم سیاسی، جانورشناسی، جنین شناسی، حقوق طبیعی، روش علمی، بلاغت، روانشناسی، واقع گرایی، نقد، فردگرایی، غایت شناسی و هواشناسی نامیده اند.[9]