DoseCheckerComplete

Retinopatia hydroksychlorochinowa (HCR) jest chorobą potencjalnie prowadzącą do ślepoty. Po wykryciu HCR nie ma leczenia, a choroba często postępuje, nawet po odstawieniu leku. Dlatego profilaktyka pierwotna poprzez odpowiednie dawkowanie hydroksychlorochiny daje największą szansę na zminimalizowanie ryzyka HCR.

Osiągnięcie tego celu pozostaje nieuchwytne. Kluczowym powodem są rozbieżności w sposobie obliczania dawek hydroksychlorochiny. (1,2) Istnieją 2 metody: jedna wykorzystuje idealną masę ciała (IBW); druga wykorzystuje rzeczywistą masę ciała (ABW). Metoda IBW zakłada, że hydroksychlorochina jest magazynowana głównie w tkance beztłuszczowej.(1) Dawka dobowa musi być znormalizowana do beztłuszczowej masy ciała. To komplikuje obliczenia w porównaniu z metodą ABW, która zakłada równomierne rozmieszczenie leku w mięśniach, skórze i tkance tłuszczowej.(3)

Metoda IBW:

Wzór Narodowego Instytutu Płuc i Krwi (National Lung and Blood Institute) wyrażany jest w funtach: IBW (funty) = 4,28 × Wzrost (cale) − 134,32. Następnie jest on przeliczany na kilogramy.

Maksymalna dawka dobowa = 6,5 (mg/kg/d) × IBW (kg).

Metoda ta była rekomendowana przez Amerykańską Akademię Okulistyki (AAO) w latach 2011–2014. W obliczeniach wykorzystano wzór IBW Narodowego Instytutu Płuc i Krwi dla kobiet.(3) Aplikacja nie rozróżnia mężczyzn i kobiet, ponieważ 95% przypadków HCR występuje u kobiet; ponieważ obliczenie IBW daje niższą wartość dla kobiet niż dla mężczyzn o tym samym wzroście, skutkuje to bardziej konserwatywnym dawkowaniem dla mężczyzn. Metoda IBW może generować nadmierne dawkowanie u pacjentów o bardzo szczupłej budowie ciała.

Metoda ABW:

Maksymalna dawka dobowa = 5 (mg/kg/d) × ABW (kg)

Metoda ta została zalecona przez AAO w 2014 roku. Metoda ABW może generować nadmierne dawkowanie u pacjentów otyłych.

Jednoczesne stosowanie obu metod:

Ze względu na wady każdej z metod, w niedawnym artykule naukowym opublikowanym w JAMA Ophthalmology (2018) zalecono jednoczesne stosowanie obu metod.(4)

DoseCheckerComplete umożliwia wybór jednej z metod lub jednoczesne stosowanie obu. Dodatkowo aplikacja oblicza regulowany tygodniowy harmonogram dawkowania.

Ponieważ lek jest dostępny wyłącznie w tabletkach 200 mg, aplikacja sugeruje całkowitą tygodniową dawkę hydroksychlorochiny, wykorzystując kombinację dawek dobowych 400 mg i 200 mg. Całkowita dawka tygodniowa jest zawsze najwyższą dopuszczalną dawką, ale zawsze poniżej dawki potencjalnie toksycznej. Gdy obie metody są używane jednocześnie, aplikacja wybiera metodę zapewniającą najniższą dawkę tygodniową.

Aplikacja DoseCheckerComplete jest bardzo prosta w obsłudze:

Lekarz wprowadza masę ciała pacjenta (a także wzrost, jeśli używana jest metoda idealnej masy ciała), a następnie naciska przycisk „Oblicz”. Zalecana dawka pojawia się natychmiast.

Zalecenia dotyczące dawkowania zawsze są zgodne z zatwierdzonymi etykietami leków, co eliminuje potrzebę regulacji przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) jako mobilne urządzenie medyczne klasy I.

Aby zmienić używane metody, dotknij ikony „Ustawienia” i wprowadź zmiany. Po powrocie na stronę główną aplikacji nowe ustawienia będą aktywne. Aby zmienić jednostki amerykańskie na metryczne, przejdź na tę samą stronę „Ustawienia”. Najnowsze ustawienia zostaną zachowane między kolejnymi uruchomieniami aplikacji.

Po pierwszym pobraniu aplikacji ustawienia domyślne to jednostki amerykańskie i jednoczesne stosowanie obu metod.

Odniesienia:

1. Browning DJ. Częstość występowania retinopatii hydroksychlorochinowej i toksycznego dawkowania oraz rola okulisty w ich ograniczaniu. Am J Ophthalmol. 2016;166(6):ix-xi.

2. Melles RB, Marmor MF. Ryzyko toksycznej retinopatii u pacjentów poddawanych długotrwałej terapii hydroksychlorochiną. JAMA Ophthalmol. 2014;132(12):1453-1460.

3. Browning DJ, Lee C, Rotberg D. Wpływ różnych algorytmów wyznaczania idealnej masy ciała na badania przesiewowe w kierunku retinopatii hydroksychlorochinowej u kobiet. Clin Ophthalmol. 2014;8:1401-1407.

4. Perlman EM, Greenberg PB, Browning D, Friday, RP, Miller, JW. JAMA Ophthalmol. 2018;136:218-219.